Woda jest nieprzewidywalna, może być zarówno uspakającym elementem naszego życia – kąpiel w letni dzien w jeziorze, ale może równnież poważnie uszkodzić budynek. Dzieje się tak w wyniku róznych wylewów niekontrolowanych powodzi czy po prostu pęknięcia rury, czy podciągniętej wody z gruntu. Wtedy zwykle staje się niszczącą siłą, przenikając do budynku . Znacznie pogarsza wytrzymałość budynku a zatem też i bezpieczeństwo. Wilgoć sprzyja także rozwojowi pleśni, grzybów, przenosi bakterie, przy powodzi także olej, muł i wiele innych zanieczyszczeń. Ponieważ zwykle nie można zapobiec powodziom, dobrze jest móc umieć wybrać odpowiednie rozwiązanie w zakresie osuszania i przywrócenia budynku do stanu używalności.

Popularne sposoby osuszania po zalaniu.

W pierwszej kolejności wchodzą do pracy pompy. Pobierają stojącą wodę, która np. nie może słpynąć sama .To pierwszy krok podczas osuszania budynku po zalaniu.

Wentylatory – przenoszą powietrze i wytwarzają jego cyrkulację. Oczywiście chodzi tu o niezależne wentylatory . Nie są jednak wystarczające. Trzeba je połaczyć z inną metodą dla lepszego efektu.

Nagrzewnice – bardzo skuteczne w budynku zalanym z powodu powodzi. Odpowiedni ruch ciepłego powietrza pochłania wilgoć bardziej niż ruch zimnego powietrza. Gdy ciepłe powietrze zostanie odpowiednio nasycone zastępuje je ciepłym suchym powietrzem.

Osuszacze – one pozwalają na osuszanie budynku przy zamkniętej cyrkulacji powietrza bez możliwości wydostania się na zewnątrz. Można podać za przykład osuszacz absorbcyjny , dzięki odpowiednim higroskopijnym materiałom pobiera wilgoć z powietrza.

Iniekcja krystaliczna -którą także wykonujemy, to wprowadzenie w zawilgocony mur specjalnych preparatów, które tworzą blokadę przeciwwilgociową. Zadaniem iniekcji jest odcięcie wilgoci z gruntu, poprzez uszczelnienie kapilarów oraz porów. Trzeba wspomnieć, że ta metoda powstała już w 1987 r. stworzona przez dr Wojciecha Nawrota, po raz pierwszy zastosowana  w łowickim pałacu. Wtedy wykorzystywana do osuszania wyłącznie zabytkowych budynków zwłaszcza budowanych z cegły murowej. Obecnie stosuje się ją do nowszych obiektów , w blokach i domach wielorodzinnych. To jedna z najskuteczniejszych metod osuszania budynków, jednocześnie prosta w użyciu. Do wykonania iniekcji potrzebna jest specjalistyczna wiedza jak i doświadczenie. Osuszanie murów tą metodą wymaga odpowiednich płynów przeznaczonych do iniekcji krystalicznej. Należy odpowiednio przygotować podłoże, to istotne przy powodzeniu tej metody. Skucie tynku w odpowiedniej wysokości czy oczyszczona ściana z powłok  malarskich. W dalszej kolejności odpowiednio ułożone i nawiercone otwory gdzie za pomocą odpowiedniego sprzętu doprowadza się płyny na bazie silikanów. Ulegają one krystalizacji w trakcie kontaktu ze związkami alkaicznymi.

Iniekcję możemy wstępnie podzielić ze względu na miejsce podania materiału :

• strukturalna uszczelniająca mur – materiał wprowadzony do wnętrza sciany i pozostaje tam związany
• uszczelniająca styk roboczy – przy stykających się elementach sąsiadujących np. fundamentu ze ścianą
• uszcelniająca rysy – wprowadzona żywica do rys i pęknięć 

Do iniekcji musimy dołaczyć iniekcję żywiczną , którą właśnie możemy zaproponować. Jest bardzo wytrzymała, dlatego roztwory te stosuje się gdy wymagane jest uzyskanie wysokiej wytrzymałości mechanicznej. Stosuje się ją głównie do naprawy. Jest ona w stanie przeniknąć do najmniejszych pęknięć, przy czym gęstość wypełnienia pozostaje na tym samym poziomie.